Wielu rodzic贸w uwa偶a, 偶e dziecko do pewnego momentu rozwija si臋 samo i w艂a艣ciwie nie trzeba mu nic wpaja膰 bo i tak nie zrozumie, 偶e pr贸by pierwszego, 偶e tak to ujm臋, sensownego kontaktu mo偶na podejmowa膰 dopiero, gdy b臋dzie w stanie si臋 z nami komunikowa膰 i to werbalnie. Wychodz膮c z takiego prze艣wiadczenia nie艣wiadomi rodzice pozwalaj膮 dziecku rosn膮膰 i czekaj膮, a偶 sko艅czy cztery czy pi臋膰 lat by z nim w jaki艣 spos贸b rozmawia膰. Wcze艣niej spe艂niaj膮 najpierw jego podstawowe pragnienia (jedzenie, spanie), p贸藕niej zaczynaj膮 si臋 zachcianki, kt贸re r贸wnie偶 cz臋sto zostaj膮 spe艂niane (lizaki, wszelkiej ma艣ci inne smako艂yki). Co si臋 dzieje, kiedy dziecko nauczone, 偶e jego widzimisi臋 spe艂niamy natknie si臋 na nasz op贸r (nie, ju偶 nie mo偶emy kupi膰 mu batonika bo widzimy, 偶e nabiera zbyt pulchnych kszta艂t贸w i era batonik贸w odchodzi w dal albo mama nie ma na zabawk臋 a dziecko by艂o przyzwyczajone, 偶e zawsze dostaje zabawki – bo by艂o ma艂e a rodzice robili wszystko, by by艂o zadowolone, mia艂o jak najbardziej radosne i tak zwane bezstresowe dzieci艅stwo)? Dzieciak zaczyna szale膰. Na og贸艂 pr贸buje wymusi膰 na nas otrzymanie upragnionej przez siebie rzeczy p艂aczem i krzykiem umilaj膮c w ten spos贸b 偶ycie nie tylko swoim rodzicom, ale r贸wnie偶 wszystkim, kt贸rzy znajduj膮 si臋 dooko艂a, krzyczy, nierzadko r贸wnie偶 dochodzi do zachowa艅 agresywnych, takich jak ci膮gni臋cie bardzo mocne rodzica za spodnie, sp贸dnic臋, koszul臋, p艂aszcz, ok艂adanie pi膮stkami, kopanie…
Kto jest winny takim zachowaniom? Dziecko? Nie, nie dziecko. My, kt贸rzy zawczasu nie nawi膮zali艣my z dzieckiem dialogu, my, kt贸rzy pozwalali艣my si臋 mu rozwija膰 bez wkraczania w jego terytorium. My, kt贸rzy zadowolenie dziecka stawiali艣my wy偶ej ani偶eli jego dobra dieta, odpowiednia waga, wychowanie…
Dzieci nale偶y wychowywa膰 odpowiednio od momentu, w kt贸rym zjawiaj膮 si臋 na 艣wiecie. Czy wiecie, 偶e dwulatka mo偶na nauczy膰 poszczeg贸lnych liter alfabetu? Tak, nauk臋 mo偶na zaczyna膰 od momentu, gdy dziecko ma dwa, trzy latka! Oczywi艣cie nigdy na si艂臋, nigdy nie wbrew zdecydowanemu oporowi ze strony dziecka. Po pierwsze robimy mu tym krzywd臋, po drugie nie przyniesie to 偶adnych efekt贸w. Albo b臋d膮 one wprost przeciwne do zamierzonych (dziecko nabierze dystansu do spotka艅 z rodzicem, b臋dzie traktowa艂o to, co ma by膰 zabaw膮 – czyli na przyk艂ad angielski dla dzieci – za jak膮艣 kar臋, co艣 nieprzyjemnego, co艣, czego nale偶y unika膰). Dlatego nie wciskajmy dzieciom wiedzy na si艂臋. Nie ka偶dy dwulatek jest got贸w psychicznie na to, by si臋 uczy膰 literek. Mo偶e trzeba jeszcze poczeka膰 ten rok a nawet dwa? Oczywi艣cie bywaj膮 takie przypadki r贸偶nych schorze艅 u dzieci, 偶e trzeba czeka膰 o wiele d艂u偶ej.
A zatem drodzy Rodzice. Zapami臋tajcie sobie, 偶e po pierwsze nawi膮zanie kontaktu z dzieckiem jest bardzo wa偶ne gdy tylko dziecko si臋 urodzi. Trzeba z nim jak najwi臋cej przebywa膰, jak najwi臋cej do niego m贸wi膰, pokazywa膰 nowe, nieznane przecie偶 rzeczy, dba膰 o niego. Ale kiedy ju偶 podro艣nie i zacznie mie膰 swoje zachcianki – a w艂a艣ciwie ka偶de dziecko je ma, jakby nie by艂o wychowywane – nie ulegajmy b艂yskawicznie presji bo lepiej, 偶eby sobie pogra艂o w te gry online godzink臋 d艂u偶ej ni偶 ma chodzi膰 nad膮sane i z艂e na nas, p艂aka膰 gdzie艣 po k膮tach i nie dawa膰 nam 偶y膰. Nie. Je艣li ma do zrobienia cokolwiek: posprz膮tanie w pokoju, pomoc mamie przy zmywaniu, odrobienie lekcji to musimy mu wyt艂umaczy膰, 偶e najwa偶niejsze s膮 obowi膮zki, p贸藕niej jest czas na przyjemno艣ci. Ale nie mo偶emy r贸wnocze艣nie przybiera膰 rozkazuj膮cego tonu, kt贸ry sprawi, 偶e dziecko zamiast nas kocha膰 i szanowa膰 b臋dzie si臋 czu艂o jak w wojsku albo wi臋zieniu, gdzie tego nie wolno, tamtego nie wolno… Trzeba z dzieckiem d艂ugo i po partnersku rozmawia膰!
